SpeedHuntersOnline

พ่อแม่ขึ้นลงรถเตี้ยลำบาก ปรับรถแต่งตรงไหนให้ผู้สูงวัยนั่งสบาย

พ่อแม่ขึ้นลงรถเตี้ยลำบาก ปรับรถแต่งตรงไหนให้ผู้สูงวัยนั่งสบาย
ที่มา: Wikimedia Commons

ลองนึกจากมุมของคนที่เข่าไม่ค่อยดี ประตูรถเปิดออก เบาะอยู่ต่ำกว่าระดับเก้าอี้ที่บ้านมาก ต้องก้มหลังลงไปเกือบครึ่งตัว ยกขาข้ามธรณีประตูที่สูงขึ้นมาจากพื้นรถ แล้วยังต้องบิดสะโพกผ่านปีกข้างของเบาะที่ยื่นขึ้นมาเหมือนขอบอ่าง ทุกท่าทางเกิดขึ้นในช่องประตูที่แคบ โดยมีมือเกาะได้แค่ขอบหลังคา

สำหรับเจ้าของรถ เบาะทรงนี้คือความกระชับที่ตั้งใจเลือก แต่สำหรับพ่อแม่ที่อายุมากขึ้น มันคือด่านที่ต้องผ่านทุกครั้งที่ขึ้นและลง

ตัวอย่างประโยคที่ลูกหลายบ้านได้ยิน: “รถลูกน่ะสวยนะ แต่แม่นั่งทีไรต้องให้คนดึงขึ้นทุกที ไปไหนกับลูกแม่ขอนั่งรถพ่อดีกว่า”

ประโยคแบบนี้ไม่ได้แปลว่าต้องขายรถทิ้ง แต่บอกว่ามีหลายจุดที่ปรับได้ และบางจุดแค่เปลี่ยนวิธีทำก็ช่วยได้มาก

ช่วงขึ้นรถ: ลดระยะที่ต้องก้มและบิดตัว

จุดแรกที่ช่วยได้ทันทีคือที่จอด ก่อนให้ผู้สูงวัยขึ้น ให้จอดในจุดที่เปิดประตูได้กว้างสุด ไม่ชิดเสาหรือรถคันข้าง และพื้นด้านข้างเรียบ ไม่ใช่ขอบฟุตบาทหรือพื้นลาด เพราะการยืนบนพื้นต่างระดับทำให้ทรงตัวยากขึ้น

ท่าที่ช่วยให้ขึ้นง่ายคือให้หันหลังเข้าหาเบาะ นั่งลงที่ขอบเบาะก่อน แล้วค่อยๆ ยกขาทีละข้างเข้ามาในรถพร้อมหมุนตัว แทนการก้าวขาเข้าไปก่อนแล้วมุดตัวตาม ระหว่างนั้นคนช่วยควรอยู่ด้านข้าง คอยประคองที่ข้อศอกหรือแผ่นหลัง ไม่ดึงแขนแรงๆ และระวังศีรษะไม่ให้ชนขอบหลังคา

ถ้าเบาะเป็นบักเก็ตปีกสูง การวางเบาะรองนั่งแบบบางและแน่นช่วยยกระดับสะโพกขึ้นเล็กน้อย ทำให้ข้ามปีกเบาะได้ง่ายขึ้น แต่ต้องเป็นเบาะรองที่ไม่ลื่นไถล และไม่ทำให้แนวเข็มขัดนิรภัยพาดผิดตำแหน่ง สำหรับคนที่เริ่มคิดว่าเบาะทรงสนามไม่เหมาะกับการใช้งานในครอบครัวแล้ว ลองอ่านทางเลือกระหว่างเบาะทรงจัดกับเบาะเดิมที่หุ้มใหม่

ช่วงนั่งระหว่างทาง: ลดแรงสะเทือนและท่าทางที่ต้องฝืน

รถที่ใช้ช่วงล่างแบบปรับความแข็งหรือปรับความสูงได้ ในวันที่มีผู้สูงวัยนั่งไปด้วย ลองตั้งให้นุ่มลงและสูงขึ้นในระดับที่ยังอยู่ในช่วงที่ร้านแนะนำ ถ้าไม่แน่ใจว่าปรับได้แค่ไหน อ่านเรื่องโช้คและสปริงที่ปรับบุคลิกรถได้ก่อน หรือให้ร้านที่ติดตั้งเป็นคนปรับ เพราะการเปลี่ยนความสูงอาจส่งผลต่อศูนย์ล้อ

ระหว่างทางเลี่ยงการออกตัวและเบรกกระชาก ชะลอก่อนถึงลูกระนาดและหลุมให้มากกว่าปกติ และแวะพักให้ลงยืดขาเป็นระยะ ไม่ปล่อยให้นั่งท่าเดิมนานเกินไป ท่อที่เสียงก้องในห้องโดยสารก็เพิ่มความเหนื่อยล้าได้ ถ้ามีวาล์วปรับเสียงก็ใช้โหมดเงียบ

สิ่งที่ไม่ควรทำเด็ดขาดคือปลดเข็มขัดนิรภัยหรือหาอะไรมาหนีบให้สายหย่อนเพราะผู้โดยสารรู้สึกอึดอัด ถ้าสายกดคอหรือหน้าอกไม่สบาย ให้ลองปรับตำแหน่งเบาะและความสูงของจุดยึดสายตามที่รถรองรับ แทนการลดประสิทธิภาพของเข็มขัด

ช่วงลงรถ: ยากกว่าขาขึ้นสำหรับหลายคน

การลุกจากเบาะที่ต่ำต้องใช้แรงขามาก โดยเฉพาะเมื่อเข่าไม่ดี ให้ทำย้อนลำดับกับตอนขึ้น คือหมุนตัวให้ขาทั้งสองข้างออกมานอกรถก่อน วางเท้าให้มั่นบนพื้น แล้วค่อยลุกขึ้นโดยมีคนช่วยประคองด้านหน้าหรือด้านข้าง

จุดจับที่มั่นคงช่วยได้มาก ถ้ารถไม่มีมือจับเหนือประตู อุปกรณ์ช่วยพยุงแบบเสียบเข้ากับตัวล็อกประตูที่มีขายทั่วไปเป็นอีกทางเลือก แต่ต้องเลือกแบบที่ผู้ผลิตระบุว่าใช้กับรถลักษณะนั้นได้ และไม่จับขอบประตูหรือกระจกที่อาจปิดเข้ามา

วันที่พาผู้ใหญ่ที่เดินไม่คล่องไปทำบุญตามวัดในลำพูนหรือที่ไหนก็ตาม ระยะทางมักไม่ใช่ปัญหาเท่ากับจังหวะขึ้นลงรถหน้าวัดที่คนพลุกพล่านและที่จอดแคบ ลองให้ผู้สูงวัยลงในจุดที่พื้นเรียบและไม่มีรถวิ่งผ่านก่อน แล้วค่อยไปหาที่จอด

เมื่อปรับรถไม่ได้มากกว่านี้

บางคันเตี้ยมากจนต่อให้ปรับทุกอย่างแล้วก็ยังลำบาก ทางเลือกที่ตรงไปตรงมาคือการคืนบางส่วนให้ใกล้สภาพเดิม เช่น เปลี่ยนเบาะฝั่งผู้โดยสารกลับเป็นเบาะเดิม หรือยกช่วงล่างขึ้น ถ้าในบ้านยังมีเด็กเล็กที่ต้องนั่งรถคันเดียวกันด้วย ควรดูเรื่องการติดเบาะเด็กในรถที่ผ่านการแต่งไปพร้อมกัน เพราะการเลือกเบาะหน้าและเบาะหลังเกี่ยวข้องกัน

บางทริปที่พ่อแม่ไปด้วย การยืมรถอีกคันที่ประตูกว้างและเบาะสูงมาใช้สักวัน อาจเป็นการแต่งรถที่ใส่ใจคนนั่งที่สุดในวันนั้น โดยไม่ต้องรื้ออะไรออกจากรถคันโปรดเลย